បទនិពន្ធ ដែលពិបាកជាង ការប្រសូត្រ

ស៊ិវឆាយ ជាបុរសម្នាក់ ស្ម័គ្រប្រលងជាច្រើនលើកហើយតែប្រលងមិនជាប់
ចំណែកភរិយារបស់គេក៏ជាស្ត្រីប្រសូត្របុត្រម្តងៗ លំបាកលំបិនជាខ្លាំង។

យប់មួយ ស៊ិវឆាយ យកក្រដាសហើយនឹងជក់ចេញមក អង្គុយធ្វើមុខ
ស្មុគស្មាញពេញទំហឹងនៅមុខចង្កៀងគោម។ គាត់សរសេរបណ្តើរ គិត
បណ្តើរ ជ្រួញចញ្ចើមក្តោបសៀតផ្កាទាំងសងខាង សម្តែងអាការៈលំបាក
លំបិនពន់ប្រមាណ។

ភរិយារបស់គាត់កាលបើឃើញអាកាៈដូច្នោះ ទ្រាំមិនបានទើបនិយាយ
ឡើងថាៈ-“ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ពេលឳវាឯងចាប់ផ្តើមសរសេរម្តងៗ ហាក់
ដូចជាលំបាកលំបិនខ្លាំងណាស់ ដូចពេលដែលខ្ញុំប្រសូត្របុត្រអញ្ចឹង”។

ស៊ិវឆាយ ធ្វើមុខហាក់ដូចចង់យំនិយាយថា “វាដូចគ្នាត្រង់ណាទៅ ពេល
ម៉ែវាឯងប្រសូត្របុត្រនោះ ក្នុងពោះម៉ែវាឯងមានរបស់ដែលនឹងប្រសូត្ររួច
ស្រេចទៅហើយ តែខ្ញុំវិញក្នុងពោះគ្មានអ្វីសោះឡើយ!”។

កំណត់ត្រាក្នុង ”ក្វាងថានជូ”

សង្កេតៈ

ស៊ិវឆាយម្នាក់នេះជាមនុស្សនិយាយការពិត គាត់ទទួលស្គាល់ថា ក្នុងពោះ
របស់គាត់គ្មានអ្វីសោះឡើយ។ ការដែលនឹងសរសេរអ្វីចេញមកនោះ អ្នក
សរសេរត្រូវមានចំណេះដឹងពីក្នុងសៀវភៅហើយនឹងបទពិសោធន៍ជីវិតដ៏
ជាក់លាក់មួយកម្រឹត។ អ្នកខ្លះកាលខ្វះចំណេះក៏មិនទៅស្វែងរកបំពេញ
បន្ថែម ដោយការប្រតិបត្តិ ការព្យាយាមសន្សំចំណេះដឹងហើយនឹងបទពិសោធន៍
គិតតែចង់សរសេរចេញមកតែម្យ៉ាង កាលបើក្នុងពោះគ្មានអ្វីទើបប្រសូត្រចេញមក
លំបាកជាងការប្រសូត្របុត្រទៅទៀត។

ដោយ បងប្រុស   ចំណាន​!!!

សូមអរគុណ!!!

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s