តំរិះ បញ្ញា


“”  សំរាប់អំពើ ដ៏ល្ងង់ខ្លៅ តំរិះបញ្ញា ជាអ្វីគួរអោយខ្លាច …យើងត្រូវរៀន អោយក្លាយជាអ្នកដែលមិនខ្លាច នឹងភាពងងឹត ….
ជាក្មេង ដែលត្រូវការរៀនសូត្រ  ….ជាមនុស្សចាស់ ដែលមានគតិ បណ្ឌិត …..យើងនឹងឈានទៅរកភាពចាស់ទុំ យ៉ាងពិតប្រាកដ ដែលនោះ
គឺជាការ រក្សា បេះដូង ឲ្យនៅក្មេង ជារៀងរហូត នោះឯង …””

        នៅក្នុងលោកសន្និវាស យើងនេះ ចំនេះដឹង មិនមែនជា របស់ មនុស្សណា ម្នាក់នោះទេ ! វា មិនមែន ត្រឹមតែ ជា​របស់ មនុស្ស ល្អ ឬ អាក្រក់  ក្មេង ឬ ចាស់ ហើយក៏ពុំមិនមែន ជា របស់ កម្មសិទ្ធី តែ សំរាប់ បុរស ឬក៏ នារី នោះដែរ ។ រាល់បុគ្គល ណាម្នាក់ ដែល មានបំណង ចង់ចេះ ចង់ដឹងពិត   ចំនេះវិជ្ជា តែងតែ ស្វាគមន៏ ដល់ បុគ្គលនោះ ដោយមិនដែលបដិសេធន៏ ម្ដងណា នោះឡើយ  .. វា ជា របស់ សំរាប់ មនុស្ស គ្រប់គ្នា និង គ្រប់កាលវេលា ដែល មនុស្ស ទាំងឡាយ ត្រូវការ វា ..វា​ មិនមែន ជា កាតព្វកិច្ច ដែលតំរូវ ឲ្យ មនុស្ស ត្រូវ សិក្សា រៀនសូធ្យ ប៉ុន្ដៃ វា ជា អ្វីមួយ ដែល មនុស្សគ្រប់គ្នា ត្រូវតែ មាន ប្រចាំ អាត្មា ។ បុគ្គលណា ដែលខិតខំ បំពេញ ដោយសេចក្ដី អំណត់អត់ធន់ មិនគិតដល់ ការនឿយហត់ តែពោរពេញ ដោយសេចក្ដី​សង្ឃឹម បុគ្គល ទាំងនោះ ក៏រមែង នឹងទទួលបាន ផ្លែផ្កា ពី ចំនេះដឹង  ជាប្រាកដ   ។  បុគ្គល ណា ខិតខំ បានដល់ កំរិត ណា  បុគ្គល នោះ ក៏នឹងទទួល បានផល ផ្លែផ្កា ទៅតាមអ្វីដែលខ្លួនបាន ខិតខំ ប៉ុណ្ណោះដែរ  ។

       ការសិក្សា ក្រេបជញ្ជក់ ចំនេះវិជ្ជា ប្រៀបបានដូចជា ការកសាង នូវ មាគ៌ា ឬ ស្ពាន ដល់រឹងម៉ាំ ប្រសើរ សំរាប់ ការធ្វើតំនើរ នៃ ជិវិត អញ្ចឹង ។ វា នឹងបង្ហាញ អោយអ្នកដែលមាន វា បានដឹងថា ផ្លូវដែលខ្លួន កំពុង ដើរ ឬ ស្ពាន ដែលខ្លួន កំពុង ធ្វើតំនើរ ឆ្លង នោះ មិនដាច់ នៅពាក់ កណ្ដាលផ្លូវ នោះឡើយ ព្រោះវា នឹងជួយ ដោះស្រាយ ត ភ្ជាប់  គ្រប់បញ្ហា  ទាំងអស់ ក្នុងតំនើរ ជិវិត បានយ៉ាងប្រសើរ  ជាងអ្វីទាំងអស់ នៅក្នុងលោក យើងនេះ  ។
បុគ្គល ទាំងឡាយ គួរ កុំគេង ស្រម៉ៃ និង ពឹងផ្អែក ថា នឹងមាន មនុស្ស ដែលអស្ចារ្យ ណាមួយ អាចតាម ជួយ ដល់ រូបខ្លួន បានគ្រប់ពេលវេលា ឬ អាចផ្ទេរ
ចំនេះដឹង មកដល់​ខ្លួន ដោយមិនបាន ព្យាយាម ខិតខំ ដោយខ្លួនឯង នោះ​! វា មិនមែន ដូចជា រឿងភាគ របស់ ចិន ដែលក្បាច់គុណ ឬ យុទ្ធសិល្ប៏
មួយចំនួន អាចផ្ទេរ ពីមនុស្ស ម្នាក់ ទៅម្នាក់ យ៉ាងងាយ ដោយផ្ទាល់ បាន នោះទេ។  ចំនេះ ដឹង  នឹងកើតមាន ឡើងចំពោះ  បុគ្គលណា ម្នាក់  ល្គឹកណា  មានការ ខិតខំ ប្រឹង  ពីការរៀនសូធ្យ យកចិត្ដ ទុកដាក់ តែប៉ុណ្ណោះ​ …ទាំងនេះ គឺជា សច្ចះភាព ! មិនមែនជា​ គំនិត សុទិដ្ឋិនិយម នោះឡើយ !

     ពួកចោរឆក់ កាប់សំលាប់ ឬ បុគ្គលល្ងង់ មិនដែលខ្លាចរអារ កោតគោរព ច្បាប់ ឬ ពួកបណ្ឌិត ម្ដងណាឡើយ តែទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ក៏ពួកគេ ទាំងអស់នោះ មិនដែលរួចខ្លួន អំពី សំណាញ់ ច្បាប់ ឬ ការគ្របដណ្ដប់ របស់ អ្នកដែលមាន ចំណេះ និង គុណធម៌ នោះដែរ ។
នេះ មិនខុសអ្វី នឹងពួក សត្វ មៀម ឬ ទីទុយ ដែលតែងពួនខ្លួន ជ្រកអាត្មា ក្រោមស្បៃរាត្រី ហើយលាក់ សម្ងំ ខ្លួន ចៀសគេចនឹងពន្លឺ ព្រះអាទិត្យ ។ ពួកវា យល់ថា ពន្លឺ ព្រះអាទិត្យ ជារបស់ មិនល្អ សំរាប់ខ្លួន សំរាប់ ក្រុម និង បក្សពួក របស់ខ្លួន ដោយធម្មជាតិ បានបង្កើត រូបខ្លួន អោយជា ពពួក ផ្ទុយ ពីពពួក ស្រប គឺ ជាមនុស្ស នឹង សព្វសត្វទាំងឡាយ ផ្សេងៗ ដែលចូលចិត្ដ និង ស្នាក់ ពឹងអាស្រ័យ ។ បុប្ផា បានរីកស្រស់ មច្ឆា មានជិវិត សព្វសត្វ ទាំងអស់ ត្រូវការ ជាចាំ បាច់ មិនអាចខានបាន ហើយ មានតែ ក្រុមរបស់ ខ្លួន ដែលមើលមិនឃើញ ឬ ធ្វើពើ មិនឃើញ  ទៅដល់ គុណប្រយោជន៏ ដ៏វិសេសវិសាល ទាំងនេះ បីដូច ជា មនុស្សខ្វះ មើលមិនឃើញ ….ដូចជា មនុស្សថ្លង់ ស្ដាប់មិនឮ ជាដើម ។ ទោះបីជា ពួកគេ ខំប្រឹង ធ្វើខ្លួន អោយរឹងប៉ឹង យ៉ាងណា តែតាមការពិត ចំនេះដឹង ឬ បញ្ញា នេះឯង គឺជារបស់ ដែលគួរឲ្យខ្លាច រអារ បំផុត សំរាប់ ពួកគេ ។ ហេតុដូច្នេះហើយ បានជា ចាំបាច់ អោយមនុស្ស ត្រូវសិក្សា រៀនសូធ្យ យកចំនេះវិជ្ជា នេះឲ្យបានច្រើន ដើម្បី កែប្រែ ខ្លួន អោយរួចផុត ពីភាពងងឹតងងុល ដែលបាំងបិទ ក្រោមស្បៃអន្ធការ នៃ អវិជ្ជា
នេះតែម្ដង  ។ មនុស្សដែលនៅ ក្មេង គួរខិតខំ ឬ ត្រូវតែ សិក្សា ព្យាយាម អោយមានមូលដ្ឋាន រឹងម៉ាំ ..រៀនសព្វ រៀនគ្រប់ ដើម្បីទុកជា ទុន ជាដើម សំរាប់ចាយវាយ ប្រើប្រាស់ ទៅតាម តំរូវការ ពេលដែលឪកាស មកដល់ ឬ ពេលសំខាន់ៗ ក្នុងជិវិត ។ រៀនដើម្បី ជាកូនល្អ ជាមិត្ដ ល្អ ជាពលរដ្ឋ ល្អ ដែលមាន ទំនួលខុសត្រូវ ចំពោះខ្លួន និង សង្គម ដូចដែល សុភាសិត ខ្មែរ បុរាណ បានពោលថា ” ទំពាំង ស្នងឬស្សី  “ នោះអញ្ចឹង ។
ជាមួយគ្នានេះផងដែរ មនុស្សចាស់ ក៏មិនត្រូវ លះបង់ ការបន្ដ ការសិក្សា ខណះពេល ដែលមាន យុវវ័យ កំពុងព្យាយាម យ៉ាងមានសន្ទុះនោះទេ ! មនុស្ស ចាស់ ក៏ត្រូវតែធ្វើខ្លួន ជាគំរូរ ដល់ក្មេង ៗ ជំនាន់ក្រោយ ដោយសេចក្ដី ខំប្រឹង មិនឈប់មិនឈរ ! ជាបុគ្គល ដែលនៅតែមានភាពរស់រវើក ក្នុងការជួយជ្រោមជ្រែង ដល់ ក្មេង ៗ និង សង្គមជាតិ ជាបុគ្គលដែលនៅចាំកែតំរូវ ក្មេងៗ និង លើកស្ទួយពួកគេ អោយក្លាយជាសសរ ទ្រូងដ៏ល្អ សំរាប់ ប្រទេស និង ព្យាយាម រុករក បង្កើនបង្កើត អ្វីៗ ផ្សេងៗ ទុកសំរាប់ជាស្នាដៃ សំរាប់ជិវិត និង សំរាប់ ប្រើប្រាស់ ទៅតាមលទ្ធភាព របស់ខ្លួន ។ នេះហើយ ជាគតិបណ្ឌិត ដ៏ល្អប្រពៃ ដែលមនុស្សចាស់ ត្រូវទទួល បន្ទុកភារះ  ។

សរុបសេចក្ដីមក មនុស្សលោកទាំងអស់ មិនត្រូវលះបង់ចោលការសិក្សា នោះឡើយ ! មានតែ ការសិក្សាតែប៉ុណ្ណោះ ដែលបាននាំ មកឲ្យមនុស្ស នូវចំណេះដឹង អនុវត្ដន៏ រាប់មិនចេះអស់ ក្នុងការបង្កើត កែច្នៃ ពិភពលោក អោយក្លាយជាស្រស់បំព្រង របៀបនេះ ! មនុស្ស ត្រូវសិក្សា ដើម្បី អោយមាន ចំនេះដឹង សិលធម៌ និង គុណធម៌ ទាំងឡាយ សំរាប់ជិវិត  ! កុំសំកុក ខ្លួន អោយល្ងិតល្ងង់ កុំត្រាច់ចរ ខ្លួនអោយឃោរឃៅ  និង កុំដឹកនាំ ខ្លួន អោយមាន មហិច្ឆិតា បាត់គុណធម៌ នោះសោះឡើយ !
ពួកយើង កំពុងតែ រស់នៅ នៅក្នុង ពិភពលោក ដ៏សុក្រិត បំផុត ៕


 ជាចុងក្រោយ  សុំអភ័យទោស ចំពោះ ទាំងការសរសេរ និង អត្ថន័យ ប្រសិនជាមានចំណុចណា មិនគប្បី សូម មេត្ដា អធ្យាស្រ័យ
ដោយសេចក្ដី អនុគ្រោះ …..

ពី ប្អូនប្រុស ពិសិដ្ឋ  ដោយសេចក្ដី​គោរព ….

សូមអរគុណ ….
   

Advertisements

2 responses to “តំរិះ បញ្ញា

  1. ជុម! ទើបដឹងថាខ្ញុំនេះ ចេះមានតម្រិះដែរ! ហាហ ហាហ! 😀

    • សួស្ដី បញ្ញា ជាទីគោរព…

      តើនរណា ម្នាក់ មិនមែន បញ្ញា ក្នុងខ្លួនរបស់ ពួកគេ នោះ ?
      រូបខ្ញុំ នេះវិញ ពិតជា សូមស្វាគមន៏ បញ្ញា ខ្លាំងណាស់ បើបញ្ញា មិនស្អប់ខ្ពើម ចូលមកសន្ថិត ក្នុងរូបកាយ របស់ ខ្ញុំ !​ហេហេហេ..និយាយលេងទេ..

      សូមអរគុណ ដែលបានចូលរូម នៅទីនេះ ជាមួយរូបខ្ញុំបាទ..
      សូមអោយមានសំណាងល្អ ..
      ដោយក្ដីរាប់អាន ពី​ខ្ញុំបាទ ពិសិដ្ឋ..

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s