អ្នកកែខ្លួនបាន ជាជនដ៏ប្រសើរ

“ យោ ច បុព្វេ បមជ្ជិត្វា បច្ឆា សោ នប្បមជ្ជតិ,
សោមំ លោកំ បភាសេតិ អព្ភា មុត្តោវ ចន្ទិមា”

          “ អ្នកណាប្រមាទហើយក្នុងកាលមុន តែពេលខាងក្រោយមកគេមិនប្រមាទ អ្នកនោះនឹងធ្វើលោកនេះឲ្យភ្លឺស្វាងបាន ដូចជាព្រះច័ន្ទរះផុតចាកពពក
បំភ្លឺលោកឲ្យ ភ្លឺស្វាង ត្រចះត្រចង់យ៉ាងនោះឯង” ។

        ពាក្យថា “ ប្រមាទ” មានន័យថា ការធ្វេសប្រហែស ឬការធ្វេសស្មារតី ។
បុគ្គលប្រមាទ តែងតែបណ្តែតបណ្តោយកាយ វាចា ចិត្តរបស់ខ្លួនឲ្យលង់លក់
ងប់ងុល ជ្រុលជ្រប់ ទៅក្នុងអំពើអាក្រក់ទាំងឡាយ ហើយអំពើអាក្រក់ហ្នឹងឯង
តែងនាំបុគ្គលនោះឲ្យ ជួបប្រទះសេចក្តីទុក្ខ អាប់មុខអាប់យស កេរ្តិ៍ឈ្មោះអសោចិ៍ ។

       ជនអ្នកប្រមាទទោះបី មានជីវិតរស់នៅក៏លោកចាត់ទុកថាស្លាប់បាត់ទៅហើយ
គឺ ស្លាប់ចាកកុសលធម៌ ទាំងឡាយ សមដូចបទកំណាព្យរបស់
សម្តេចព្រះសង្ឃរាជជួន ណាតទ្រង់និពន្ធ ថាៈ

“ ជនណាប្រមាទ ប្រព្រឹត្តឃ្លៀងឃ្លាត ចាកធម៌សុចរិត
ជននោះទោះបី    នៅមានជីវិត     តាមដោយការណ៍ពិត
ថាស្លាប់ស្រេចហើយ” ។

            នៅក្នុងពុទ្ធភាសិតនេះ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សំដែងបញ្ជាក់ថា អ្នកដែលមាន សេចក្តីប្រមាទទាំងនោះ បើទុកជាធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តនូវអំពើអាក្រក់បែបណាក៏ដោយ
គេនៅមានឱកាសអាចកែខ្លួនឲ្យទៅជាមនុស្សល្អបាន បើជនទាំងនោះ
មានបំណងចង់ កែខ្លួន ។ ក្រោយពីគេលះបង់នូវសេចក្តីប្រមាទ ហើយប្រារព្ធនូវ
សេចក្តីមិនប្រមាទ លះបង់នូវអំពើអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង ហើយខិតខំធ្វើអំពើល្អ
អំពើជាកុសលវិញជីវិត របស់បុគ្គលនោះ នឹងបានភ្លឺថ្លា
 រស់មានកិត្តិយសក្នុងសង្គម។

សូមអរព្រះគុណ…

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s